พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิด และติดตามผลงานของ แมลงปอ อากิระ ได้บน Facebook และ Twitter

Akira-Dragonfly

“ซายูริ!… ซายูริ ได้ยินไหม ซายูริ!” แมลงปอ อากิระ พยายามร้องตะโกนเรียกแมลงปอ ซายูริ ผ่านม่านแสงสื่อสารระหว่างดาว ด้วยละอองเกสรดอกทานตะวัน แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับกลับมา ยิ่งทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงเธอมากยิ่งขึ้น เขาจึงลองถูเสียดสีละอองเกสรดอกทานตะวันให้เกิดแสงสว่างอีกหลายครั้ง และในที่สุดก็ปรากฎภาพบนม่านแสงขึ้น

“ซายูริ ที่แท้หลับอยู่หรอ ขอโทษด้วยที่ทำให้เธอตื่น ฉันดีใจที่ได้เห็นเธออีกนะ” แมลงปอ อากิระ พูดด้วยความรู้สึกที่สบายใจขึ้น
“เมื่อกี้ฉันเปิดดูอินเตอร์เน็ตจักรวาล ตอนนี้พวกแมลงปอที่ประท้วงหน่ะ ได้ก่อจราจลกระจายไปทั่วดาวโลกแล้ว ฉันเป็นห่วงเธอมากๆ เลยนะ หวังว่าคงไม่มาลามถึงแถวทุ่งดอกทานตะวันหรอกนะ”

แมลงปอ ซายูริ พยักหน้าตอบ แล้วส่งสายตาเพื่อสื่อว่ายังปลอดภัยดี

“ตอนนี้ฉันกำลังตามหา ผ้าฝ้ายทอ AEROK บนดาวดวงนี้อยู่ โชคดีที่มีแมลงปอผู้เฒ่า แกบอกมา ผ้าฝ้ายทอนั่น จะสามารถเช็ดใยแมงมุมป่าที่พันตัวเธอออกได้ แต่ก็จำได้ว่าที่ดาวโลกก็มีนำเข้าผ้าฝ้ายทอ AEROK ไปขายด้วย แต่คงแพงน่าดู ที่ดาวดวงนี้แทบทุกอย่างฟรีไม่คิดเงิน หวังว่าผ้าฝ้ายทอ AEROK ก็คงฟรีด้วยเหมือนกัน และฉันจะพยายามหามันให้เจอก่อนที่จะต้องเดินทางกลับดาวโลก แต่ก็กลัวเหมือนกันว่า จะได้กลับดาวโลกอีกหรือไม่ อยากให้ดาวโลกสงบสุขเร็วๆ จังเลย ถ้าไงมีอะไรก็ติดต่อมาได้นะ แค่นี้ก่อนนะ เป็นห่วงและคิดถึงมากๆ รักเธอนะ ซายูริ”

แมลงปอ ซายูริ ได้แต่พยักหน้าตอบ และมองเขาด้วยสายตาที่คิดถึง ภาพบนม่านแสงก็ดับลงหลังจากสิ้นสุดการติดต่อครั้งนี้

แมลงปอ อากิระ รู้สึกสบายใจขึ้นหลังจากที่ได้เห็นหน้าแมลงปอ ซายูริ อีกครั้งโดยที่เธอยังคงปลอดภัยอยู่ เขาจึงลงมาที่ชั้นใต้ดินของโรงแรมคอนโดข้าวโพดอีกครั้ง เพื่อหยิบอาหารของกินและน้ำหวานดอกไม้จากฟรีโซนซุปเปอร์มาร์เก็ต แล้วจึงขึ้นไปยังที่ห้องพักบนโรงแรมคอนโดข้าวโพดตามเดิม เขานั่งกินอาหารตามลำพังเพียงตัวเดียวท่ามกลางความเงียบและความคิดถึง

หลังจากกินอาหารและอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายเสร็จแล้ว แมลงปอ อากิระ ได้ปูที่นอนเยื่อใยนุ่นขาวลงบนพื้นห้อง เยื่อใยนุ่นขาวเป็นที่นอนในแบบพื้นเมืองดั้งเดิมของดาวดวงนี้ และยังเป็นที่นอนเยื่อใยนุ่นขาวที่ให้ความอบอุ่นแก่หัวใจ หากใครได้นอนจะลืมเรื่องราวความทุกข์ต่างๆ นานาไปโดยไม่รู้ตัวระหว่างที่ได้นอน การที่เขาได้มีโอกาสนอนบนที่นอนเยื่อใยนุ่นขาวครั้งนี้ จึงถือเป็นประสบการณ์ความสุขที่หาไม่ได้เลยบนดาวโลก แล้วเขาก็เอนกายล้มตัวลงนอน แสงไฟในห้องค่อยๆ หรี่และดับมืดลงในที่สุด แมลงปอ อากิระ หลับตาอย่างมีความสุข โดยหวังว่า สักวันหนึ่งจะต้องพาแมลงปอ ซายูริ กลับมาใช้ชีวิตบนดาว South-AEROK ดวงนี้ให้ได้

โดย แมลงปอ อากิระ
วันอาทิตย์ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

ภูมิประเทศบนดาว South-AEROK ส่วนใหญ่จะเป็นภูเขาและเทือกเขาสูง ส่วนพื้นที่ราบจะเป็นพื้นที่ริมแม่น้ำ และชายทะเล ประชากรแมลงปอบนดาว มากกว่าร้อยละ 90 จะอาศัยกันอยู่ตามเมืองใหญ่ๆ มากกว่าการอาศัยตามป่าเขา เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนธรรมชาติ ด้วยความเจริญทางเทคโนโลยีทางความคิดที่มีมากกว่าดาวโลก แมลงปอบนดาว South-AEROK จึงมีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีระดับสภาพจิตที่สูงกว่า

รถบัสกระดาษที่แมลงปอ อากิระ ได้โดยสารมาทางตะวันตก ได้นำพาเขาผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยอุโมงค์ลอดภูเขานับร้อยๆ ลูก ภาพที่เห็นจนชินตา เป็นภาพต้นไม้ ท้องฟ้า สลับกับแสงจากหลอดไฟที่วิ่งเป็นสายบนความมืดในอุโมงค์ เดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่างสลับกันไป จนทำให้เขาต้องเผลอหลับไป ในบางช่วงของเส้นทางอันยาวไกลนี้

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า รถบัสกระดาษได้จอดพักที่โรงแรมคอนโดข้าวโพด แมลงปอตัวอื่นๆ ต่างพากันลงจากรถบัสกระดาษ แล้วลากกระเป๋าเดินทางของแต่ละตัวเข้าโรงแรมเพื่อพักแรม ส่วนแมลงปอ อากิระ ก็ลงจากรถบัสกระดาษเป็นตัวสุดท้าย เขามองไปรอบๆ บริเวณแล้วจึงเดินตามเข้าไป เพื่อจับจองห้องว่างสำหรับพักแรมคืนนี้

สินค้าและบริการต่างๆ โดยส่วนใหญ่บนดาว South-AEROK ดวงนี้ จะมีให้ใช้กันฟรีๆ ไม่คิดเงิน ด้วยทรัพยากรที่มีเหลือเฟือ และจัดสรรแบ่งปันกันอย่างทั่วถึง ทำให้คุณภาพชีวิต และสภาพจิตของประชากรแมลงปอที่นี่อยู่ในระดับดี อันเนื่องมาจากนโยบายของผู้นำของดาวดวงนี้ ได้ยกเลิกระบบเงินตราแลกเปลี่ยนภายในดวงดาว แล้วใช้ระบบ ‘เครดิตความดี’ เข้ามาแทน เพื่อใช้แลกเปลี่ยนกับสินค้าและบริการบางอย่างที่มีจำกัด และต้องนำเข้าจากต่างดาว ดังนั้นแมลงปอส่วนใหญ่จึงประกอบอาชีพตามที่ตนเองรัก และประพฤติแต่ความดี เพื่อให้มีเครดิตความดี ไว้แลกสิ่งของเครื่องใช้นำเข้าจากนอกดาวที่ต้องการ และนโยบายนี้ยังทำให้แมลงปอจรจัดยาจก หมดไปจากดาว South-AEROK แห่งนี้

พอถึงเวลา 3 ทุ่มกว่า แมลงปอ อากิระ ก็ลงมาที่ชั้นใต้ดินของโรงแรมคอนโดข้าวโพด เพื่อใช้งานอินเตอร์เน็ตจักรวาล เขานั่งลงที่หน้าดอกทิวบี้ เปิดดูเว็บไซต์ข่าวของดาวโลก แล้วเขาก็ตกใจ ตอนนี้กลุ่มแมลงปอผู้ประท้วง ได้ก่อจราจลความรุนแรงทำลายสถานที่และสิ่งของต่างๆ  กระจายไปทั่วทุกมุมเมืองของดาวโลก กองกำลังหน่วยปราบพิฆาตแมลง ก็ได้แต่ยืนคุมสถานการณ์ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันไม่ใช่สงครามระหว่างดาว

แมลงปอ อากิระ รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก ว่าตอนนี้แมลงปอ ซายูริ จะเป็นอย่างไรบ้าง และแมลงปอญาติๆ จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร และที่สำคัญ เขาจะกลับดาวโลกได้อย่างไร ถ้าหากทุกอย่างบานปลายแล้วไม่มีดาวโลกหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ความเครียดเริ่มขึ้นสมอง เขาจึงรีบขึ้นไปที่ห้องพักบนโรงแรมคอนโดข้าวโพด แล้วหยิบละอองเกสรดอกทานตะวันออกจากถุงฝ้ายติดตัวใบเล็กออกมา ทำการถูเสียดสีกันให้เกิดแสงสว่าง เพื่อที่จะติดต่อกลับไปยังแมลงปอ ซายูริ ที่อยู่บนต้นทานตะวัน หลังจากได้ถูกใยแมงมุมป่าพันม้วนเป็นดักแด้

“ซายูริ!… ซายูริ! ได้ยินไหม รับสายด้วย!” แต่ทว่าไม่มีสัญญาณภาพตอบรับกลับมา เขากระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก ที่ยังไม่สามารถติกต่อกับเธอได้

โดย แมลงปอ อากิระ
วันจันทร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.
อากาศยามเช้าบนดาว South-AEROK ในช่วงฤดูใบไม้ผลิจะเย็นสบายไม่ถึงกับหนาวมาก วันนี้แมลงปอ อากิระ ตื่นเช้าเป็นพิเศษ และออกมานั่งชมบรรยากาศนอกระเบียงห้องพักรวงผึ้งที่สูงจากพื้นดินหลายร้อยเมตร แสงไออุ่นจากพระอาทิตย์เป็นเสมือนกาแฟถ้วยแรกของสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้ ความเงียมค่อยๆ จางหายไป เสียงนกร้องเพลงดังขึ้นเป็นระยะๆ

เมื่อได้เวลาอาหารเช้า แมลงปอ อากิระ จึงลงมาที่ชั้นล่างของโรงแรม พบกับอาหารบุฟเฟ่ต์ที่จัดเตรียมไว้มากมายหลากหลายเมนู เขาหยิบอาหารต่างๆ ใส่จานมานั่งกินเพียงตัวเดียวที่โต๊ะ เขาหยิบอาหารเข้าปากแล้วรู้สึกว่าอร่อยมาก รสชาตินั้นแตกต่างจากอาหารบุฟเฟ่ต์ที่โรงแรมบนดาวโลก และเขาก็ชื่นชอบกับการกินสาหร่ายสายรุ้งที่อัดเป็นแผ่นบางกรอบเป็นอย่างมาก

“อยากให้ ซายูริ มาด้วยจัง” เขาพูดกับตนเอง แล้วความกังวลใจก็เข้ามาในจิตใจ ว่าจะทำอย่างไรจึงจะหาวิธีช่วยเธอได้

หลังจากกินอาหารเช้าอิ่มแล้ว แมลงปอ อากิระ เดินออกมาข้างนอกโรงแรม ยืนมองดูธรรมชาติอันงดงามที่แตกต่างจากดาวโลกเหลือเกิน เขาออกบินสำรวจไปทั่วบริเวญนั้น จนกระทั่งมาถึงที่หอบังคับกระเช้าลอยฟ้า ที่เชื่อมไปยังปลายยอดของเทือกเขา SL-San เขาเห็นแมลงปอหลายตัวกำลังต่อแถวเพื่อขึ้นกระเช้าลอยฟ้า เขาจึงบินไปยังปลายแถว แล้วจึงต่อคิวรอ

เวลาผ่านไปหนึ่งถึงสองชั่วโมง แมลงปอ อากิระ จึงได้ขึ้นกระเช้าลอยฟ้า ลอยขึ้นไปที่ยอดของเทือกเขา SL-San เขาตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก มองเห็นวิว